Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026

Τι σημαίνει δεξιός, αριστερός, κομμουνιστής, (εθνικο)σοσιαλιστής, καπιταλιστής κ.α

Ας ξεκαθαρίσουμε συνοπτικά τις έννοιες του δεξιού, αριστερού, κομμουνιστή, σοσιαλιστή, καπιταλιστή κ.α ΣΤΗΝ ΙΔΑΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΜΟΡΦΗ(καθώς υπάρχουν αρκετές ΥΒΡΙΔΙΚΕΣ διαβαθμίσεις), επειδή οι περισσότεροι τις αγνοούν ή συγχέουν σκόπιμα, και ο καθένας αυτοαποκαλείται αυθαίρετα όπως νομίζει!...

Καταρχάς οι όροι δεξιά και αριστερά προήρθαν από τη θέση που είχαν οι εκπρόσωποι των συντηρητικών και των επαναστατών αντίστοιχα στη γαλλική Εθνοσυνέλευση του 1789, ωστόσο μικρή πραγματικά σχέση έχει η τωρινή τους σημασία.

Ας δούμε λοιπόν συνοπτικά, τι σημαίνουν σήμερα στην ΙΔΑΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΜΟΡΦΗ, 

ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ(από το sociality-κοινωνία) είναι αυτός που πιστεύει στην μικρότερη ή μεγαλύτερη επέμβαση του κράτους στη ρύθμιση της οικονομίας, προς όσο το δυνατόν μεγαλύτερο καταμερισμό του ιδιωτικού πλούτου(και εξουσίας) προς όφελος των πολλών. Ο σοσιαλιστής δεν είναι κατ' ανάγκη  άπατρις-διεθνιστής αριστερός(ή κομμουνιστής στην ακραία του μορφή) και πολύ κακώς έχει ταυτιστεί μαζί τους(διότι κι ένας δεξιός πχ μπορει να ειναι σοσιαλιστής)!

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΗΣ(από το capital-κεφάλαιο) είναι αυτός που πιστεύει στη τελείως ελεύθερη οικονομία, όπου η αγορά "αυτορυθμίζεται" μόνη της, με ελάχιστη ή καθόλου κρατική επέμβαση. Στην ακραία της μορφή μάλλον καταντά "ζούγκλα", όπου ο ισχυρός εκμεταλλεύεται τον αδύναμο, οι πλούσιοι γίνονται λιγότεροι(κι ισχυρότεροι), και οι φτωχοί περισσότεροι!...

ΔΕΞΙΟΣ είναι ο στοιχειωδώς συντηρητικός πατριώτης, εθνικιστής ή εθνικόφρων, που πιστεύει στις παραδοσιακές εθνικές αξίες, ενώ μπορεί ταυτόχρονα να είναι λιγότερο ή περισσότερο υπέρ της ελεύθερης οικονομίας(σοσιαλιστής ή καπιταλιστής), υπέρ ή και κατά της δημοκρατίας, αλλά δεν μπορεί ποτέ να είναι αριστερός ή κομμουνιστής. Δεν πρέπει επίσης να συγχέεται με τον σωβινιστή ή ρατσιστή, που είναι αυτός που υποτιμά ή μισεί οποιονδήποτε άλλον λαό! Πολύ κακώς ο όρος "δεξιά" έχει ταυτιστεί αποκλειστικά με τον ακραίο αντεθνικό καπιταλισμό(των πολυεθνικών) και την ελεύθερη οικονομία-"ζούγκλα"!...

ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ είναι ο εξ ορισμού άπατρις-διεθνιστής(που δεν πιστεύει σε έθνη ή εθνικές αξίες) και ταυτόχρονα σοσιαλιστής(ή κατά της ελεύθερης οικονομίας). Στις ακραίες του μορφές μπορεί να είναι τελείως αναρχικός ή κομμουνιστής(απολύτως κρατιστής). Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να δηλώνει "πατριώτης", όρος τελείως αδόκιμος ή παραπλανητικός(αφού δεν πιστεύει σε πατρίδες)!... (Το αντίστροφο δεν ισχύει, καθώς όλοι οι σοσιαλιστές δεν είναι κατ' ανάγκη αριστεροί!)

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ είναι ο ακραία σοσιαλιστής ή απολύτως κρατιστής ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ, εξ ορισμού άπατρις διεθνιστής και ταυτόχρονα αντιδημοκράτης(αφού στον κομμουνισμό δεν υπάρχουν κόμματα και εκλογές). Εφαρμόζει την πλήρη κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας απ' όλους, μέσω της "δικτατορίας του προλεταριάτου"(ουσιαστικά μιας ελίτ που κυβερνά απολυταρχικά)! Είναι πραγματικά αστείο οποιοσδήποτε πλούσιος, επιχειρηματίας, ή απλός ιδιώτης με μικρή περιουσία, να δηλώνει "κομμουνιστής"!...

ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ είναι ταυτόχρονα ο ΔΕΞΙΟΣ(πατριώτης, εθνικιστής ή εθνικόφρων) και ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ στην οικονομία(όχι όμως αριστερός κομμουνιστής), υπέρ ενός εθνικού καθεστώτος(ή μιας ελεγχόμενης δημοκρατίας με εθνικό σκοπό), και πολύ κακώς έχει ταυτιστεί αποκλειστικά με τον γερμανικό σωβινιστικό εθνικοσοσιαλισμό(ναζισμό)!

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ είναι μια παραλλαγή του εθνικοσοσιαλισμού, αποκλειστικά αντιδημοκρατικός, και φυσικά έχει δαιμονοποιηθεί από τον Ιταλό Μουσολίνι, με τη λέξη ΦΑΣΙΣΤΑΣ να σημαίνει πλέον ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ άνθρωπο επιβάλλει τη γνώμη του με τη βία.

Επιγραμματικά μετά απ' όλα τα παραπάνω:

Ο ΔΕΞΙΟΣ είναι εξ ορισμού εθνικόφρων, σοσιαλιστής ή καπιταλιστής, δημοκράτης ή όχι!...

Ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ είναι εξ ορισμού άπατρις-διεθνιστής, σοσιαλιστής, δημοκράτης ή όχι(ως κομμουνιστής)!...

_________________________________________

ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΠΕΡΙ (ΕΘΝΙΚΟ)ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ

Αρχικά θεωρώ παραμύθι ότι οποιοσδήποτε πόλεμος ξεκινά λόγω πολιτικού συστήματος, καθώς οι πόλεμοι μεταξύ των "δημοκρατικών" κρατών είναι εξίσου πολλοί και φονικοί,
ενώ δε συμφωνώ ακριβώς με το "ίδιο καζάνι" εθνικοσοσιαλισμού-κομμουνισμού(ασχέτως του πώς ξεκίνησαν επίσημα-αλλά στο τι σημαίνουν στην πράξη σήμερα)!...

Ακόμα κι επί Χίτλερ, η πλειοψηφία των απλών Γερμανών ευημερούσε παντοειδώς προ πολέμου(εννοείται αν δεν του πήγαιναν κόντρα),
ενώ η πλειοψηφία των Ρώσων ήταν φτωχοί και ζούσαν συνεχώς σε καθεστώς τρομοκρατίας(με εκατομμύρια εξόριστους ή εκτελεσθέντες)!...
Ο εθνικο-σοσιαλισμός όμως δοκιμάστηκε και δαιμονοποιήθηκε κατόπιν αποκλειστικά επί του ακραίου σωβινιστή(και μακελάρη) Χίτλερ,
ενώ ο απάνθρωπος κομμουνισμός όπου κι αν δοκιμάστηκε, απέτυχε οικτρά, ωστόσο δε δαιμονοποιήθηκε ομοίως, λόγω των νικητών Σοβιετικών!...

Γενικότερα, σοσιαλισμός(από τη λέξη sociality-κοινωνία), είτε εθνικός είτε αριστερό-διεθνιστικός,
δε σημαίνει σώνει και καλά απόλυτος κρατισμός(ή κομμουνισμός αν μιλάμε για αριστερό),
αλλά πολλές φορές κινείται μεταξύ ακραίου καπιταλισμού και κρατισμού, επιδιώκοντας μια όσο το δυνατόν δικαιότερη κατανομή του πλούτου μεταξύ φτωχών και πλουσίων(χωρίς να τους καταργεί τελείως)!... Επίσης μπορεί να είναι δικτατορικός ή και πιο δημοκρατικός(με εθνοκεντρικό σύνταγμα)!...

Δηλαδή σε μια ιδανική του μορφή δεν είναι απαραίτητα κακός, όταν δε φτάνει στον σωβινισμό ή τον κομμουνισμό(ή οποιαδήποτε άλλη μορφή της απάτριδης αριστεράς που κυριαρχεί παγκοσμίως),
ενώ δε σημαίνει ότι κι ένα δημοκρατικό πολίτευμα δεν μπορεί να αποκτήσει (εθνικο)σοσιαλιστική κατεύθυνση χωρίς ακρότητες!...

Εκτός από τον Χίτλερ, εθνικο-σοσιαλιστές ουσιαστικά ήταν: ο πατριώτης Μεταξάς, ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, οι αρχαίοι Σπαρτιάτες, ο Πλάτων στην Πολιτεία κ.α, οι οποίοι φυσικά καθόλου δε γνώριζαν τον ναζισμό του 20ου αιώνα!...
Εν κατακλείδι, μπορεί κάποιος σήμερα να δηλώνει Έλλην πατριώτης και εθνικοσοσιαλιστής, αλλα σε καμία περίπτωση φιλο-ναζιστής ή κομμουνιστής(και γενικότερα αριστερός άπατρις)!... Αμφότεροι έχουν δαιμονοποιήσει τον υγιή (εθνικο)σοσιαλισμό προς τέρψιν των παγκόσμιων(και εγχώριων) ολιγαρχών-καπιταλιστών, που συγκεντρώνουν όλο και μεγαλύτερο πλούτο-εξουσία, ελέγχοντας κράτη και λαούς ολόκληρους!...

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ Η ΙΛΙΑΔΑ ΚΑΙ Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ

Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια αποτυπώνουν αλληγορικά το ταξίδι της Ανθρώπινης Συνείδησης(σε μία ή πολλές υλικές ζωές) με βάση την πλατωνική φιλοσοφία (Κατώτερη συνείδηση/Ύλη - Εγώ/Ψυχή/Νους - Πνεύμα/Θέωση/Παράδεισος).

ΙΛΙΑΔΑ: Η Κάθοδος στην Ύλη και η Ταύτιση με το Εγώ
Η Ιλιάδα περιγράφει την παγίδευση της Ανώτερης Συνείδησης στον υλικό κόσμο, όπου γίνεται Ατομική Ψυχή και ταυτίζεται πλήρως με το σώμα, προσωπικότητα ή χαρακτήρα, ξεχνώντας την άμεση προέλευσή της από τον Θεό(ή το Πνεύμα εντός της).

Τροία: Ο υλικός, τρισδιάστατος κόσμος των ψευδαισθήσεων, των παθών και των συναισθημάτων, που όλα γεννιούνται και πεθαίνουν.
Ωραία Ελένη: Η Ανθρώπινη Ψυχή που παρασύρθηκε από τη φαντασία και αισθήσεις, ξέχασε τη θεϊκή της καταγωγή και εγκλωβίστηκε στην ύλη.
Τρωικός Πόλεμος: Ο εσωτερικός πόλεμος και η διαρκής σύγκρουση του ανθρώπου με τα ίδια του τα πάθη.
Έκτορας: Η υλική προσκόλληση και η άρνηση του ανθρώπου να δει πέρα από τα εφήμερα «τείχη» του κόσμου.
Αχιλλέας: Το κατώτερο εγώ, η προσωπικότητα που κυβερνάται από την περηφάνια και τον τυφλό θυμό, απομονώνοντας τον άνθρωπο.
Πάτροκλος: Το ευγενές συναίσθημα. Ο θάνατός του δείχνει ότι το Εγώ αφυπνίζεται μόνο μετά από μια βαθιά συναισθηματική απώλεια.
Δούρειος Ίππος: Δείχνει ότι το κάστρο του Εγώ κυριεύεται με υπομονή και στρατηγική του Νου(Οδυσσέας), πολεμώντας τα πάθη εσωτερικά μέσα σου, και όχι με άσκοπη βία.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ: Η Αποταύτιση και η Ένωση με το Πνεύμα (Θέωση)
Η Οδύσσεια χαρτογραφεί με ακριβή χρονική σειρά τη διαδικασία όπου ο Ανώτερος Νους(Οδυσσέας) αποδεσμεύεται από την ύλη, καθαρίζεται μέσα από δοκιμασίες και επιστρέφει για να ενωθεί με το Πνεύμα(Πηνελόπη) στην κατάσταση της Θέωσης(Ιθάκη).

1. Η Αφετηρία και η Αφύπνιση
Οδυσσέας: Ο Ανώτερος Νους και η Συνείδηση που ξυπνά και ξεκινά το ταξίδι της εσωτερικής αναζήτησης.
Τηλέμαχος: Η νέα πνευματική συνείδηση που γεννιέται στον άνθρωπο και αναζητά τον Ανώτερο Νου(τον Πατέρα).
Ποσειδώνας(Ο Αντίπαλος): Αντιπροσωπεύει το ταραγμένο αστρικό πεδίο, τα άγρια τυφλά συναισθήματα και τον υλικό εγωισμό που τρικυμίζουν τη θάλασσα της ζωής και εμποδίζουν τον Νου να βρει γαλήνη.

2. Οι Σταθμοί-Μυήσεις του Νου (Χρονική Πορεία)
Λωτοφάγοι: Η πνευματική λήθη και ο κίνδυνος του να ξεχάσει ο Νους την καταγωγή του λόγω των υλικών απολαύσεων.
Κύκλωπας Πολύφημος: Ο τυφλός εγωισμός. Ο Οδυσσέας τον νικά δηλώνοντας «Ούτις»(Κανένας), πετυχαίνοντας τη διάλυση του εγώ. Αργότερα όμως δείχνει αλαζονία περηφανευόμενος για το κατόρθωμά του-και (αυτο)τιμωρείται με νέα παθήματα.
Κίρκη: Οι ζωώδεις ορμές και τα ένστικτα που μεταμορφώνουν τον άνθρωπο σε κτήνος.
Κάθοδος στον Άδη(Νεκυία): Ο μυστικός θάνατος του παλιού, εγωιστικού εαυτού για να επέλθει η πνευματική αναγέννηση.
Σειρήνες: Οι νοητικές πλάνες, τα ψεύδη και οι ελκυστικές ψευδαισθήσεις του μυαλού.
Τα Βόδια του Ήλιου και Η Καταστροφή των Συντρόφων: Οι σύντροφοι αντιπροσωπεύουν τις κατώτερες, θνητές πτυχές του μυαλού(τις παλιές συνήθειες και αδυναμίες). Η θυσία και ο χαμός τους δείχνουν ότι ο Νους δεν μπορεί να φτάσει στη Θέωση κουβαλώντας μαζί του τα κατάλοιπα της παλιάς του προσωπικότητας. Πρέπει να μείνει εντελώς μόνος και γυμνός από το παρελθόν.
Καλυψώ: Η χρυσή φυλακή της επίγειας άνεσης. Ο Νους πρέπει να αρνηθεί τη βολική στασιμότητα για να συνεχίσει την εξέλιξή του.
Αθηνά(Η Καθοδηγήτρια): Αντιπροσωπεύει την Ανώτερη Συνείδηση και τη Θεία Σοφία που προστατεύει, εμπνέει και φωτίζει τον Νου σε κάθε του βήμα.
Φαίακες: Η μεταβατική πνευματική κατάσταση. Ανώτερες Δυνάμεις παραλαμβάνουν τον καθαρμένο Νου, τον κοιμίζουν(έκσταση) και τον μεταφέρουν με ασφάλεια στην Πνευματική Πατρίδα.

3. Η Επιστροφή και η Τελική Κάθαρση
Άργος(Το Σκυλί): Το άλογο ένστικτο. Αναγνωρίζει το Πνεύμα πριν από τη λογική και πεθαίνει, δείχνοντας ότι το φθαρτό περίβλημα(σώμα) ολοκλήρωσε την αποστολή του.
Μνηστήρες: Τα κατώτερα πάθη που έχουν καταλάβει τον εσωτερικό οίκο του ανθρώπου προσπαθώντας να μολύνουν το Πνεύμα, και τα οποία εξολοθρεύει ο Νους(Οδυσσέας).
Πηνελόπη: Το Πνεύμα, η αμετάβλητη Θεία Ουσία που περιμένει στο κέντρο του είναι μας.
Ιθάκη(Ιερός Γάμος): Η τελική επανένωση του Νου με το Πνεύμα, η επιστροφή στην Πηγή και η επίτευξη της Θέωσης.

Οι παραπάνω αποτελούν μόνο ενδεικτικούς συμβολισμούς των ομηρικών επών, οι οποίοι φυσικά είναι αμέτρητοι για τους βαθείς μελετητές τους, και επίσης αυτό δεν αναιρεί την πιθανότατη ιστορική αλήθεια διαφόρων γεγονότων που περιγράφονται!

Ανάλογοι συμβολισμοί υπάρχουν σε ολόκληρη την ελληνική μυθολογία(και όλων των λαών), σχετικά με τις δυνάμεις ή ιδιότητες του Θεού, κόσμου, φύσης και ανθρώπου(βλ. άθλοι Ηρακλή, "γάμοι" Δία, θεοί, ήρωες, ημίθεοι, τέρατα κτλ).
Ακόμα και η χριστιανική Αγία Γραφή για κάποιους(πχ Unity Church, Christian Science, A Course in Miracles) αποτελεί ένα βαθύτατα συμβολικό κείμενο για την εξέλιξη της Ανθρώπινης Συνείδησης, γραμμένη κατάλληλα για ανθρώπους άλλων εποχών, ως ένα άριστο παιδαγωγικό μέσο!